یک روز بهاری

اردیبهشت در دشت

جایتان خالی جمعه فرصتی دست داد تا به همراه خانواده و  جمعی از بستگان و دوستان سری به کوه

های اطراف بزنیم و نفسی تازه کنیم . الحق که بنا به فرموده ملک الشعرای بهار :

از سبزه و بنفشه و گلهای رنگ رنگ             گوئی بهشت آمده از آسمان فرود

کنار جاده کِله و چشم انداز تختون سایلون و تپه ی شاه علی مانند مخمل سبز به دست نسیم موج می

 خورد و گلهای انبوه شقایق در لابلای این امواج می رقصید. و انسان را به وجد می آورد و در برابر لطف و

کرم خالق زیبائی ها به سجده وامیداشت که :

این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود              هرکه فکرت نکند نقش بود بر دیوار

 

سبزه در زیر درختان موج ها می زد چو دریا

------------------------------------------------------------------------------------

همدلی بچه گانه

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

می دویدم همچو آهو

---------------------------------------------------------------------------------------

 

 

و مادر که سبزی های کوهی را پاک می کند

---------------------------------------------------------------------------------------

و هندوانه ای خنک شده در آّب چشمه

------------------------------------------------------------------------------------------

و تنوع غذایی بیش از رستوران برج میلاد

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

بهار کوهستان

روباس  (ریواس )

ماه اردیبهشت هر سال خاطرات روباس های تُرد و پر آب و ملس مشهدالکوبه را در خاطر زنده می کند.

این گیاه بسیار خوشمزه و مفید در کوههای غرب مشهدالکوبه مثل کوه سیاه - دره دوازده پی - دره راه

دره قزقن وکوههای کله به فراوانی یافت می شود.جایتان خالی جمعه فرصتی دست داد تا به همراه

 خانواده سری به کوه های اطراف بزنیم و نفسی تازه کنیم . الحق که بنا به فرموده ملک الشعرای بهار :

از سبزه و بنفشه و گلهای رنگ رنگ             گوئی بهشت آمده از آسمان فرود

کنار جاده کِله و چشم انداز تختون سایلون و تپه ی شاه علی مانند مخمل سبز به دست نسیم موج می

 خورد و گلهای انبوه شقایق در لابلای این امواج می رقصید. و انسان را به وجد می آورد و در برابر لطف و

کرم خالق زیبائی ها به سجده وامیداشت که :

این همه نقش عجب بر در و دیوار وجود              هرکه فکرت نکند نقش بود بر دیوار

خواص درمانی

ریواس طبیعت سرد دارد و دارای ویتامین ها و املاح معدنی گوناگونی است. برای تمامی اعضای بدن، ماده ی غذایی بسیار ممتازی شمرده می شود و اثر شگفت انگیز و معجزه آسایی دارد. قابض است و برای تقویت 

معده  و کبد مفید می باشد. خوردن ریواس برای بیماران تب  دار و بی اشتها مفید بوده و یرقان  ، وسواس  ، سستی را درمان می نماید. در این گونه موارد می توان 100 گرم از آب ریواس یا رب ریواس را میل کرد. صفرا و دل به هم خوردگی را رفع می کند و برای حصبه  و اسهال گرم صفراوی مفید بوده و کرم کُش است. خوردن ریواس را نباید در برنامه ی غذایی از یاد بُرد. ریواس را برای تهیه ی خورش، کمپوت، مربا و شربت مورد استفاده قرار می دهند. سعی کنید در مصرف ریواس زیاده روی نکنید.

 

 

لبخند

امان از این گرانی

به فصل گل میان بوستانی

بدیدم بلبلی با مهربانی

به گل گوید به صد شیرین زبانی

الا ای آنکه اندر قلب و جانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

گل از اندوه بلبل دل غمین شد

ز خجلت رنگ رویش آتشین شد

نگاه نازنینش بر زمین شد

به سرو بوستان گفتا نهانی

                                       امان و صد فغان از این گرانی

بهاران خوش بود دامان صحرا

بساط و سفره ی عشرت مهیا

به روی آتش گلرنگ و زیبا

کباب و جوجه های زعفرانی

                                      امان و صد فغان از این گرانی

نسیم صبحدم آنجا گذر کرد

به روی آتشین گل نظر کرد

ز غصه گام خود آهسته تر کرد

به خود پیچید از این درد نهانی   

                                        امان و صد فغان از این گرانی

کلاغ ناشتا روی صنوبر

همی نوک می زند بر بال و بر پر

به قار و قار می گوید سراسر

کجائی ای پنیر لیقوانی

                                         امان و صد فغان از این گرانی

هماندم بره آهویی گذر کرد

به سرعت اهل بستان را خبر کرد

که باید چاره و فکر دیگر کرد

شده کمیاب لیموی عمانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

میان گله بین سبزه زاران

شروع شد غر و لندی زیر باران

که جو و یونجه کی میگردد ارزان

الاغی گفت با جفتک پرانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

خروس قرمزی بالای دیوار

که در دل داشت فکر یار و دلدار

بزد بالی و با آن صوت سرشار

بگفتا مرغ شد درّ  نهانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

شنیدم گفت دانشجو به استاد

که کردم من پژوهش ، اصل و بنیاد

تمام  مشکلات  آدمیزاد

بود زیر سر بانک جهانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

نخود با لوبیا چون لعل و یاقوت

به روی مخمل کاشان و ماهوت

ز نرخش دل شده انبار باروت

گران چون پسته های دامغانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

شنیدم خانمی با پای لنگان

بگفتا چون کرایه نیست ارزان

ز ترمینال میدان فراهان

پیاده می روم تا طالقانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

کمر دولا و زانو گشته رنجور

دو چشمانم شده کم سو و کم نور

به گوشم وز وز تار است و تنبور

به خود گفتم کجائی ای جوانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

کمر خم شد ز نرخ شیر و خامه

مهیا وصله شد از بهر جامه

و ریشم گشته مانند اسامه

شده کفشم به شکل آنچنانی

                                        امان و صد فغان از این گرانی

گرانی خم نموده قامت ما

ربوده صبر ما و طاقت ما

شده بی اعتمادی عادت ما

عجب گشته بلای آسمانی

 

                                        امان و صد فغان از این گرانی

غلامرضا هاشمی

سوگ مهتاب

               

 آن شب 

صدای نازک بشکستن پیمانه بود آن شب

غمی سنگین میان محفل و میخانه بود آن شب

                 

زغصه میگساران زانوی غم دربغل خاموش

چو از کوثر تهی پیمانه در خمخانه بود آن شب

 

رخ مهتاب  شد نیلی  به زیر آسمان  ناگه

جهان خالی ز شور و غیرت مردانه بود آن شب

 

کنار در  گل سرخ شقایق  مانده بر دیوار

زغم نالان ستون توبه و حنانه بود آن شب

 

شد از نامردمی ها شعله  شمع صفا خاموش

ز هجر او  همه پرپر ، پر پروانه بود  آن شب

 

چو مه خاموش گشت و اختران از غصه لرزیدند

اسیر ظلمت شب ، شهر بی سامانه بود آن شب

 

به نرمی شاخهء شمشاد گل را شستشو میداد

معطر آب جاری  از گل ریحانه بود  آن شب

 

صدای ناله با لب های بسته ، خفته در غنچه

از آن بغض فرو رفته جهان دیوانه بود آن شب

 

همه در خواب غفلت مه به زیر خاک شد پنهان

زمین  پر بار از آن  گوهر یکدانه بود آن شب

 

التماس دعا – غلامرضا هاشمی              

ایام فاطمیه

 

                                                   سوگ ياس

                                     

غم اندر سينه‌ام امشب فزون از آب دريا شد
	سيه دارد فلك بر تن چو گاه سوگ زهرا شد
به مشرق سر برهنه چهره خورشيد شد ظاهر
	رخ مهتاب شد نيلي از اين ظلمي كه بر پا شد
نظر بر آسمان كردم و ديدم ابر بغض‌آلود
	ز اشك چشم او سيراب كوه ودشت وصحرا شد
نمي‌دانم مدينه از چه رو اينسان شده خاموش
	گلويش مي‌فشارد غصه مردي كه تنها شد
به شب هنگام آن گوهر به زير خاك شد پنهان
	زمين شد آسماني،زان گران‌گنجي كه آنجا شد
به شهر خفته پاشيدند گوني خاك غفلت را
	نفهميدند آن شب را، به هنگامي كه فردا شد
سَموم جاهليت ياس را در باغ پرپر كرد
	شقايق داغ گشت ولاله از خون جام صهبا شد
چو خورشيد جهان‌آرا به گوش ماه نجوا كرد
	رخ مهتاب شد رخشان و چون خورشيدزيبا شد
سحرگاهان ز فرقت تكيه بر ديوار زد شمشاد
	ز آب ديده آن رخسار زيبا همچو دريا شد
ز داغ ياس در گلشن برآمد ناله بلبل
	به لرزه غنچه گل برفراز شاخ رعنا شد
به عرش ايزدي بر تختي از نور آن گل رعنا
	به سوي باغ رضوان رفته و مهمان بابا شد   التماس دعا - غلامرضا هاشمی

چراغ عید

روشنایی:

در روستای مشهد الکوبه رسم بود که مردم هنگام غروب روز قبل از عید چراغ فانوسی را در دست گرفته وبه سمت امامزاده حرکت می کردند و ضمن خواندن فاتحه برای اهل قبور و زیارت حرم با یک عدد چوب کبریت از چراغ گردسوزی که روی ضریح قرار داشت شعله ای افروخته و با آن فانوس خود را روشن می کردند و پس از بازگشت به منزل بقیه چراغهای منزل را به همین طریق از آن فانوس روشن می نمودند. و بدین ترتیب کلیه منازل در شب عید بوسیله چراغ امامزاده روشن می شد.

در حال حاضر با توجه به اینکه برق وجود دارد دیگر این کار انجام نمی شود لیکن حضور در امامزاده و مخصوصا هنگام تحویل سال با شکوه فراوان انجام می گیرد.

مراسم شب عید

مراسم تُخ تُخی :

از مراسمی که  شب عید در روستای مشهدالکوبه برگزار می شده و هنوز هم کم وبیش به قوت خود باقی است تخ تخی است . جوانان روستا در شب عید بر پشت بام ها رفته و پارچه ایی که معمولا شال است را از پشت بام خانه اهالی طوری آویزان می کنند که جلو درب ورودی خانه باشد  و از اهل خانه طلب عیدی که معمولا سکه یا تخم مرغ رنگی است می کنند سپس اهل خانه عیدی را به شال گره زده  و آن را به علامت بستن عیدی کمی تکان می دهند و شال بالا کشیده می شود  . البته در گذشته شال از سوراخی که روی پشت بام بوده( دلوچه ) و جهت تهویه خانه از آن استفاده می شده آویزان می شده . این مراسم در اصطلاح تخ تخی نام دارد و هنوز هم نوجوانان این مراسم را اجرا می کنند

مراسم عید

شب الفه :

 

شب الفه آخرین شب سال است  ( شب قبل از شب عید ). در این شب پرونده شبهای سال کهنه بسته می شود و همه در انتظار شب زیبای عید آن را سپری می کنند و معمولا با درست کردن غذایی به نام خاگینه که مخلوطی از تخم مرغ - ارد - سبزی جات و... است آن را جشن می گیرند

عیدانه

تخم مرغ رنگی

یکی از خاطره انگیز ترین مراسم عید تخم مرغ های رنگارنگی می باشد که به عنوان عیدی

به بچه ها می دادند.با آنکه بچه ها بیشتر دوست داشتند که عیدی آنها پول باشد اما خاطره

آن تخم مرغ های قشنگ هیچگاه از ذهن پاک نمی شود.

در روستای مشهدالکوبه در ایام عید تخم مرغ بازی نیز در بین نوجوانان رواج زیادی داشت.

بازی به این صورت است که بچه ها تخم مرغ های خود را به شیوه ای خاص به هم می زدند

و تخم مرغی که می شکست بازنده بود و صاحب تخم مرغ سالم آن را ازاو می گرفت.

آئین ها

خانه تکانی

غبار روبي و گردگيري از در و ديوار خانه و کف پوش ها و اسباب خانه، و شستشو و پاکيزه و نو کردن جامه و ظروف و اشياي کهنه، دور افکندن اشياي ژنده و فرسوده و تميز کردن ظروف  و ديوارهاي منزل، خلاصه «خانه تکاني» براي زدودن آلودگي ها و سياهي ها و بيرون افکندن پلشتي ها از فضاي خانه از رسم هاي کهن ايرانيان در فرا گشت سال کهنه به سال نو بوده است

این رسم در روستای مشهدالکوبه نیز با آداب خاص خود انجام می شود.

این کار قبل از سال نو انجام می شود و همه جای خانه و کلیه لوازم  تمیز می شود که اصطلاحا می گویند خانه تکانی یا گرد گیری .

گردگیری در روستای مشهدالکوبه آداب خاصی دارد که به شرح زیر است:

در مرحله اول کلیه لوازم خانه اعم از ظروف , وسائل منزل , فرش و... از خانه خارج شده و شسته می شوند . در مرحله بعد در و دیوار خانه گردگیری میشود .

در زمان گذشته دیوارهای خانه ها کاه گل بود و جهت سفید کاری  به جای گچ و رنگ از خاک رس سفید استفاده می شد. و به این کار لوئه کردن می گفتند

به علت اینکه داخل خانه معمولا تنور وجود داشت و همچنین از چراغها پی سوز(چراغ موشی) جهت روشنایی استفاده می شد دیوارها در مدت یک سال سیاه می شد و جهت سفیدکاری مجدد آنها خاک رس سفید را با آب حل می کردند و به دیوار های خانه می پاشیدند. ( لوئه کردن )

در حال حاضر نیز برخی از اهالی به علت اعتقادهایی که دارند قبل از عید نوروز و در زمان خانه تکانی تکه ایی از دیوار انباری خود را به  همین روش سفید کاری می کنند .

در آخر بعد از خشک شدن در و دیوار و لوازم مجدد لوازم را در محل خود قرار می دادند .

در حال حاضر نیز گردگیری با کمی تغییر نسبت به گذشته  انجام می شود

بلبل سرگشته

                                                    

      بلبل سرگشته

از هجرتو گشتم من چون بلبل سرگشته از بهر ملاقاتت هفت كوه و كمر گشته
هر جا كه نظر كردم بُد جاي قدوم تو عاشق ز پي اين ره بس رفته و برگشته
مي‌پرسم از اين و آن هر لحظه نشان تو از آن لب خشكيده وآن ديده تر گشته
چشمم ز فراق دوست هر لحظه زند سوسو اندر شب تار از بس دنبال قمر گشته
قلبم به قفس هر دم گيرد خبري از تو از روزن اين محبس دنبال خبر گشته
از ديده دهم آبش اين نخل اميدم را جانا كرمي بنما هنگام ثمر گشته
قدم چو كمان گرديد در آرزوي رويت بنما نظر لطفي، هنگام سفر گشته التماس دعا - غلامرضا هاشمی

میلاد آفتاب

ميلاد حضرت رسول (صل‌الله عليه و آله)

                  

بر عاشقان رسيده هنگام شادماني
	كر و بيان گشودند در هاي آسماني
از هر طرف سرازير باران لطف و رحمت
	مولود گشته  امروز آن پيك  مهرباني

در هفت آسمان بين آثار شور و شادي
	پا بر زمين نهاده آن منجي جهاني
از  آسمان مکه باران نور  باريد
	خورشيد هم خجل شد زين نور كهكشاني
بشكست طاق كسري، خشكيد بحر ساوه
	باد صبا چو آورد اين مژده را نهاني
در مقدم سپيده، بر سجده طاق كسري
	ظلمت شده گريزان از نور جاوداني
آسيه بود و مريم با جمعي از ملائك
	بنت وهب مهيا از بهر ميهماني
غرق گل و شكوفه ديوارهاي كعبه
	اندر كنار زمزم شد آب زندگاني

آداب و رسوم

کُردک

می گویند در روزگاران کهن با توجه به سردی زمستان و پایان یافتن ذخیره هیزم خاله پیرزن فرزندش کُردک را به کوه می فرستد تا هیزم بیاورد ولی کُردک در کوه گرفتار برف و بوران می شود و به تخته سنگی یخ زده می چسبد و امکان بازگشت ندارد.

هنگام شام که پیرزن سفره را پهن می کند متوجه می شود که یک قاشق به زمین مانده است وقتی سرشماری می کند متوجه می شود که کُردک غایب است لذا نگران شده و به فکر چاره می افتد و چون احتمال می دهد که برف و یخ او را زمین گیر کرده باشد تصمیم خود را میگیرد.

او چرخ نخ ریسی خود را به میدان ده آورده و آتش می زند. بر اثر آتش آن هوا گرم می شود و این گرما به کُردک می رسد و باعث رها شدن او از برف و یخ می گردد و او روز پنجاه و چهارم زمستان (۲۴ بهمن ) با هیزمی که تهیه کرده به روستا باز می گردد و با استقبال و شادی مردم روبرو می شود. و هوا هم دیگر رو به گرمی میرود و کمر زمستان می شکند.مردم در این روز این شعر را می خوانند:

پنجاه و چار      گل است و بهار     آب گَل دار

آداب و رسوم

                                   جشن ناقالّی (چهلمین روز از زمستان) 

                     
  قبل از هر سخنی در این خصوص باید گفت که این مراسم سالهاست که دیگر در مشهدالکوبه برگزار نمی‌شود و آنچه در سطور زیر خواهد آمد براساس روایات مردم منطقه است. چهل روز از زمستان گذشته و پنجاه روز به نوروز مانده یعنی دهم بهمن ماه هرساله دراین روستا   مردم جشن کوسه ناقالی برگزار می‌کردند و معتقد بودند که آمدن ناقالی شگون دارد و با خود خیر و برکت به همراه می‌آورد و موجب باروری و زایش میش و بزها و گاوها می‌شود از سوی دیگر چوپانان و بعضاً افراد فقیر و بی‌چیزی که اجرا کنندگان این مراسم بودند از این راه چیزی بدست می‌آوردند تا زمستان را راحت تر بگذرانند با فرارسیدن ایام ناقالی کودکان و نوجوانان و حتی مردم خوشحال می‌شدند چون براین باور بودند که کمر زمستان شکسته و بهار نزدیک است و این مراسم موجب تفریح، سرگرمی و تفنن آنها نیز بوده است.  بنا بر یک افسانه قدیمی ،حضرت موسی که در خدمت شعیب چوپانی می کرد،یک بار 50 روز به نوروز مانده سری به گوسفندان زد ومتوجه شد که همگی دو قلو به دنیا آورده اند. چون به خانه بازگشت از شدت شادی وخوشحالی به همسر خود مژده داد و به شادمانی پرداخت. این جشن در روزگاران قدیم مخصوص چوپانان و گله رانان بوده ولی امروزه ،دلاکان ،حمامی ها وافراد متفرقه وبی چیز ،ناقالی راه می اندازند.بازیکنان در این جشن 5 تا 10نفرند. نفر اول با پوشیدن لباس چوپانان و به سر کردن پوست بزغاله و تزئین خود ،به نقش کوسه یا ناقالی در می آ‎ید. نفر دوم پسری پانزده ساله با پیراهن وچادری زنانه ،نقش عروس کوسه را دارد. دو نفر دیگر هر کدام دو شاخ به سرشان می بندند. و چند زنگ به خود می دوزند (این دو نفر تکه نام دارند). از این دو نفر یکی توبره (خور جینی بزرگ) به دوش می اندازد و انعام مردم را جمع آوری می کند. در این میان دو تا سه نفر هم ساز ودهل دارند که نوازنده گروهند .   کوسه که در پیشاپیش گروه حرکت می کند با دستان خود صدای زنگهای بسته شده به خود را در می آورد و سپس وارد خانه ای می شود (در این روز مردم درب خانه را باز نگه می دارند)وبا پاشنه کفش ویا چوب دستی خود ضربه ای به طویله می زند با این اعتقاد که این کار شگون دارد .وخیر وبرکت برای صاحب خانه می آورد.کوسه همچنان صدای زنگها را در می آورد.اشعاری را می خواند.بعد از آواز خوانی کوسه .دو تکه (افرادی که در پوست بز نر هستند ) با یکدیگر چوب بازی می کنند وعروس و کوسه با هم می رقصند. اوج جشن و هنر نمائی کوسه و همراهان در منزل کد خدای ده است . در این خانه کوسه هنر نمائی را به حد کمال می رساند و صاحبخانه مبلغی پول یا خوراکی به کوسه می دهد.  اشعاری که در این مراسم خوانده می شود عبارت است از :

 ناقالی گنده گنده  چهل رفته پنجاه مونده

 و یا ترکی آن: ناقالده آی ناقالده    قرخ گده اله قالده  

عید زهرا (س)

عيد زهرا (س)

    

غرق گل كوه و دشت و صحرا شد		چونكه هنگام عيد زهرا شد
بر رخ ياس بوسه زد شبنم		لاله مانند جام صهبا شد
دشت بر تن قباي مخمل كرد		رود از شوق سوي دريا شد
در زمستان شكوفه زد بادام		چشم نرگس به خنده شهلا شد
باد در لاي شاخه‌ها پيچيد		پيچ و تابي به شاخ رعنا شد
ني به نيزار بانگ شادي زد		نغمه‌اش شاد همچو سرنا شد
غرق در نور گشته ياس كبود		صد شكوفه به شاخ طوبا شد
خار بستان روان به سوي درك		بهر او آتشي مهيا شد
مدعي رو به سوي ظلمت كرد		روز او همچو شام يلدا شد
بوته ياس خرم وشاداب		گرد او غنچه‌هاي زيبا شد
عطر ياس و محمدي آمد		باغ و بستان سراي مولا شد
بيت احزان كنيد بيت سرور		چونكه ايام عيد حورا شد التماس دعا - غلامرضا هاشمی

سوگواره

سوگ خورشید

بیا و جامه نیلی کن که سوگ مصطفی آمد

ز عرش ایزدی صد نوحه و شور و نوا آمد

 

مدینه شد سیه پوش از غم دردانه ی عالم

ملائک بهر تسلیت ، سوی آل عبا آمد

 

علی یک بار دیگر شد یتیم از هجرت خورشید

غمی جانکاه به قلب نازک شیر خدا آمد

 

حسن از غصه می لرزید در فقدان آن سرور

ز بعد  سالها بهر حسن  روز عزا  آمد

 

خزان در باغ دین افتاد پایان صفر گویا

چو از بهر سفر بر آل و پیغمبر ندا آمد

 

مهیای سفر گردید آن دردانه ی والم

ملائک بهر استقبال از عرش خدا آمد

 

مضاعف شد غم هجران چو بعد سالها ناگه

ز شهر توس هم بانگ و نوای وا رضا آمد

 

                                                   التماس دعا - غلامرضا هاشمی

اربعین

اربعين

آه و فغان ز عرش خدا بر زمين رسيد
	ايام درد و رنج و محن، اربعين رسيد
رخت سياه بر تن خيرالنساء نگر
	هنگام سوگواري ارباب دين رسيد
عرش خدا به لرزه درافتاد زان خبر
	كز شير كربلا سوي ام‌البنين رسيد
پشت فلك شكست وقدش خم شداز الم
	چون تازيانه بر بدن عابدين رسيد
مرغ هوا ز ناله زينب كباب شد
	در كربلا چو ناقه آن دل غمين رسيد
از خاك خشك كرب و بلا ناله شد بلند
	چون قطره‌‌اي ز اشك علي بر زمين رسيد
از اشتران چو برگ خزان ريخت بر زمين
	چون غافله به مدفن سلطان دين رسيد
از بسكه كودك از شتر افتاد روي خاك
	گويي خزان به گلشن سبط امين رسيد
هر كس به روي قبر شهيدي فتاده بود
	فرياد يا حسين ز يسار و يمين رسيد
زينب چو قبر پاك برادر بغل گرفت
	آه و فغان به كنگره هفتمين رسيد
از غصه چشم خسته نرگس پرآب شد
	چون تير غم به برگ گل ياسمين رسيد   التماس دعا - غلامرضا  هاشمی

مهمانی شعر

روز فردا

بیا ساقی مرا در این ضیافت مست صهبا کن

به یک پیمانه این دل را مثال رود و دریا کن

 

به من نوشان از آن جامی که از دل غصه بر دارد

به وسعت سینه ام را همچنان صحرای سینا کن

 

بزن مطرب به چنگ و ارغنون از نغمه داوود

برای این دل پژمرده هم حکم مسیحا کن

 

ز جام معرفت بنما گلوی تشنه را سیراب

دمی فارغ مرا از این همه پنهان و پیدا کن

 

به لطف گوشه ی چشمی شفا ده بر دل ریشم

و آنگه بی نیازم از تمام زشت و زیبا کن

 

بکش آن تیغ ابرو  و بیا در پهنه ی میدان

مرا در بند آن گیسوی همچون شام یلدا کن

 

ز دیروز و ز امروزم ندارم ذره ای حاصل

صراحی را پر از باده برای روز فردا کن

 

غلامرضا هاشمی

نماد عزاداری مسیحیان

نماد  کلیسا در عزا داری عاشورا

عزاداری نصرانی ها

و عزاداری نصرانی ها در کاروان حسینی

عزاداری با تمام امکانات

و تمام وسائل در عزاداری به کار گرفته می شود.

در مسیر امام حسین (ع)

و حسینی شدن تمرین می شود

گهواره خالی

گهواره خالی ...قنداقه خونی

هیآت حضرت علی اصغر (ع)

در راه شام

و چه راهی است دراز با پاهای کوچک.

پای پیاده تا شام

و اسراء پای پیاده به سوی شام.

خدا را ده مهلتی آخر زان که من دارم عقده ها در دل.

مران یکدم...

مران یکدم ساربان اشتر ناقه ی زینب مانده اندر گل

نوای غم

و این نوای غمگین همچنان به گوش می رسد.

ساز عزا

ای ساربان آهسته ران آرام جانم میرود

خدا رحمت کند مشهدی حسین قلعه نوئی را که قبلآ بر روی شتر ساز عزا می نواخت . و حالا پسرش محسن این کار را انجام می دهد.